КУНГ ФУ ПАНДА
Постои легенда за легендарен воин
чиишто кунг фу вештини беа легендарни.
Тој патуваше низ земјата во потрага по достојни противници.
Гледам многу сакаш да џвакаш. Можеби треба да ми џвакнеш од тупаницава!
Воинот не кажа ништо бидеќи устата му беше полна.
Потоа тој голтна. И потоа проговори:
Доста со муабети. Да се спукаме!
Шакабуи!
Тој беше толку смртоносен
што неговите непријатели ослепуваа од изложеност на неговата ѕверскост.
-Леле очите! -Тој е премногу е ѕверски!
-И премногу згоден. -Како да ти се оддолжиме?
Ѕверскоста не се наплаќа.
Ниту згодноста.
Каблуи!
Не беше важно со колку противници ќе се соочи.
Бидејќи не му беа рамни на дрската храброст!
Никогаш порано немало толку стравопочитна панда! И толку сакана.
Дури и најхеројските херои во Кина, бесните петорица,
му се поклонуваа со почит на овој велик воин.
-Треба да се дружиме. -Договорено.
Но дружењето ќе мора да почека.
Бидејќи кога сте соочени со 10-те илјади демони од Демонската планина
само една работа е важна, а тоа е...
Поу! Станувај!
-Ќе закасниш за на работа! -Што?
Поу! Станувај!
Поу, што правиш таму горе?
Ништо.
Мајмун! Богомолка! Жерав! Змија! Тигрица!
Поу, ајде! Доцниш на работа!
Идам!
-Извини тато. -Со „извини“ не се прави фиде.
-Што правеше таму горе толку врева? -Ништо. Само сонував луд сон.
За што? Што сонуваше?
За што сонував...?
Сонував
фиде.
Фиде? Навистина сонуваше фиде?
Да, што би сонувал друго? Полека! Супата е, оштра.
Колку весел ден! Мојот син конечно сонува фиде!
Не знаеш колку долго го чекав овој момент.
-Ова е знак, Поу. -Знак за што?
Скоро си подготвен за да ти биде доверена тајната состојка
на мојата „супа со тајна состојка“.
Потоа ќе ја исполниш својата судбина и ќе го преземеш ресторантот!
Како што јас го преземав од татко ми, којшто го презема од татко му,
којшто го доби на облог од пријател играјќи махџонг.
-Тато, тоа беше само сон. -Не, тоа беше важен сон.
Ние сме народ за фиде, чорба ни тече во вените.
Но тато, зарем не си сакал да направиш нешто друго?
Нешто друго освен фиде?
Всушност, кога бев млад и блесав,
размислував да побегнам и да научам како се готви тофу.
-Зошто не побегна? -Бидејќи тоа беше глупав сон.
Можеш да ме замислиш мене како правам тофу?
Тофу.
Не! Сите си имаме свое место во светов.
Моето е овде, а твоето е...
-Знам, овде. -Не, туку на масите 2, 5, 7 и 12.
Послужувај со насмевка.
Одлично ученици мои, ако се обидувавте да ме разочарате!
Тигрица, ти треба повеќе бес! Мајмун, поголема брзина!
Жерав, висина! Змија, прикрадливост! Богомолка...
-Учителу Шифу. -Што?!
Учителот Угвеј сака да те види.
Учителу Угвеј, ме повика? Нешто не е во ред?
Зошто мора нешто да не е во ред за да сакам да се видам со мојот стар пријател?
-Значи се е во ред? -Па, не го реков баш тоа.
Сакавте да кажете...?
Имав визија.
Тај Ланг ќе се врати.
Тоа е невозможно! Тој е во затвор!
Ништо не е невозможно.
Зенг! Одлетај до затворот Чар Гом и кажи им
да ги удвојат стражарите, оружјата! Се нека удвојат!
-Тај Ланг не смее да избега од затворот! -Да, учителу Шифу!
Судбината често не среќава на патот по којшто одиме за да ја избегнеме.
Мора да сториме нешто! Не смееме да му дозволиме
да дојде во долината и да се одмазди! Тој...
Твојот ум е како водава, пријателе мој.
Кога е вознемирен, ти станува тешко да согледаш.
Но ако му дозволиш да се смири,
одговорот станува јасен.
Змејскиот орнамент.
Време е.
Но кој? Кој е достоен да му биде доверена тајната за неограничена моќ?
За да стане змејски воин?
Не знам.
Извинете. Пардон.
Внимавај, По!
Извини. Да се усукам.
Извини, многу извини.
Што?!
Учителот Угвеј ќе го одбере змејскиот воин! Денеска!
Сите! Одете во палатата од жад! Еден од петорицата ќе го добие змејскиот орнамент!
Чекавме 1000 година за ова! Земи ја чинијата!
Ова е најголем ден во историјата на кунг фу! Остави тоа, оди!
Поу! Каде одиш?
Во палатата од жад.
Ќе ја заборавиш количката со фиде.
Сите од долината ќе бидат таму, а ти ќе им продаваш фиде.
Да продавам фиде?
Но тато, си мислев можеби...
-Да? -Мислев можеби,
да ги продавам и кифлите со грав. Ќе се расипат уште малку.
Одлично синко!
Ти реков дека тој сон беше предзнак.
Да. Мило ми е што го сонив.
-Јас сум кунг фу воин! -И јас исто!
Ајде. Ајде!
Скоро до крај. Што?
Не! Не!
-Жал ми е, Поу. -Ќе ти донесеме сувенир.
Не, јас ќе си донесам сувенир.
Ова е историски ден. Нели, учителу Угвеј?
Да, и ден којшто се плашев дека нема да го дочекам.
Подготвени ли се твоите ученици?
Да, учителу Угвеј.
Знај го ова, стар пријателе.
Тој што ќе го одберам ќе донесе мир не само во долината
туку исто така и на тебе.
Нека започне турнирот!
Да!
Не, чекајте! Доаѓам, чекајте!
Да!
Отворете врата!
Пуштете ме внатре!
Граѓани на долината на мирот,
голема чест ми е да ви ги претставам: тигрица,
змија, жерав, мајмун и богомолка!
Бесните петорица!
Леле, бесните петорица!
Воини, подгответе се.
Чекајте, не. Низ дупчето.
Спремни за борба!
Илјадниците пламени јазици!
Гледајте.
Тргни се бе!
И за крај, воинот тигрица!
И верувајте ми, граѓани, се уште не сте виделе ништо.
Знам!
Тигрица! Соочи се со железниот вол и неговите сечила на смртта.
Чувствувам дека змејскиот воин е некаде меѓу нас.
Граѓани од долината на мирот,
учителот Угвеј ќе го одбере змејскиот воин!
Не, не! Чекајте!
Да.
Поу!
Што правиш?!
На што ти личи?! Немој!
Ќе одам да го видам змејскиот воин!
Но не разбирам. Нели сонуваше фиде?
Лажев тато, не сонувам фиде.
Јас обожавам кунг фу!
Ајде синко, да се вратиме на работа.
Добро.
Врати се!
Што се случува?
Каде?
Што посочуваш?
А, извинете.
Само сакав да видам кој е змејскиот воин.
Многу интересно.
Учителу, на мене посочуваш?
-На него. -Кого?
-Тебе. -Јас?
Универзумот ни го донесе змејскиот воин!
-Што? -Што?
Застанете, чекајте! Кој ви рече да...?
Учителу Угвеј, почекај.
Нема шанси таа млитава панда да биде решение на нашиот проблем.
Сакаше да посочиш кон тигрица, но тоа „нешто“ падна пред неа!
Тоа беше само случајност!
Не постојат случајности.
Прости ни учителе, те разочаравме.
Не. Ако таа панда не се откаже до утре,
тогаш јас сум тој што ќе ве разочара.
Чекајте! Носам порака
од учителот Шифу.
Што?!
Да ја удвојам стражата?! Повеќе претпазливост?!
Мојот затвор не е доволно адекватен?!
Се сомневаш во моите стражари?!
Се разбира дека не.
Шифу се сомнева. Јас сум само гласникот.
Ќе ти дадам порака за твојот учител, Шифу.
Бегство од затворот Чар Гом е невозможно!
Импресивно е, нели?
Многу, многу е импресивно.
Еден влез, еден излез.
Илјада затвореници и еден затвореник.
Да, но тој затвореник е
Тај Ланг.
Спушни не доле.
Леле.
Погледни го Тај Ланг.
Јас ќе почекам овде.
Не се грижи. Сосема е безбедно.
Подгответе ги самострелите!
Самострели?
Абе, ѕверко, слушна ли?
Угвеј конечно ќе го даде некому змејскиот орнамент, а тоа не си ти.
Што правиш? Не го разлутувај.
Што ќе ми направи? Го држам целосно неподвижен.
О, да не згазнав на опавчето на малото маче?
Добро, видов доволно.
Ќе му кажам на Шифу дека нема потреба да се грижи.
-Нема никаква потреба. -Ќе му кажам.
Може да си одиме сега?
Змејски воин! Змејски воин!
Чекајте малку.
Мислам дека има мала грешка. Сите мислат дека јас сум...
Светата хала на воините! Нема шанси!
Само погледни го местово.
Оклопникот на учителот „летачки носорог“, со автентична борбена моќ!
Мачот на хероите!
Велат дека бил толку оштар што можеш да се исечеш дури и само ако го гледаш.
Невидливото тридент копје на судбината!
Сум видел само слики од сликава.
Нема шанси!
Легендарната урна на шепотливите воини.
Велат дека ги содржи душите на целата Теншу армија.
Здраво.
Заврши ли со разгледувањето?
Извини, требаше да дојдам прво кај тебе.
-Ми го снемува трпението. -Па, мислам, и онака не одиш никаде.
-Ќе се свртиш ли? -Секако.
Како иде?
Како ве собрало пет илјади... Учителе Шифу!
Некој го скршил ова. Но ќе го средам. Да не имаш
лепак?
-Се боцнав. -Значи ти си легендарниот змејски воин?
-Изгледа... -Грешно!
Не си змејскиот воин и никогаш нема да бидеш,
се додека не ја научиш тајната на змејскиот орнамент.
Па, како?
Имаш некоја скала или трамболина?
Мислиш дека е толку лесно?
Дека едноставно ќе ти ја кажам тајната за неограничена моќ? -Не...
Прво треба да се достигне највисокото ниво на кунг фу.
-А очигледно тоа е невозможно за некој како тебе. -Некој како мене?
Да, погледни се! Дебел задник, млитави раце.
И моиве млитави раце чувствуваат.
И тој смешен стомак.
И без никаков обзир за лична хигиена.
Чекај малку. Да не претеруваме.
Не ми стој толку блиску, ти мириса здивот.
Види, Угвеј рече дека јас...
Потфатот на Вуши за прст. Само тоа не!
А, го познаваш овој потфат.
Го измислил учителот Вуши во третата династија.
Тогаш знаеш што ќе се случи ако го свиткам најмалиот прст?
-Не, немој! -Знаеш што е најтешко после?
Најтешко е да се расчистува после овој потфат.
Добро, добро, полека.
Панда, слушај сега внимателно.
Можеби Угвеј те одбра тебе, но кога јас ќе завршам со тебе,
ти ветувам дека ќе посакуваш да не те одберел! Јасно?
Да, јасно е. Целосно јасно.
Добро.
Едвај чекам да започнеме.
-Да започнеме. -Чекај, чекај.
Што?
-Сега? -Да, сега.
Освен ако мислиш дека големиот Угвеј згреши, и дека ти не си змејскиот воин.
А, добро, тогаш...
Не знам дали ќе можам да ги направам баш сите тие потези.
Ако не се обидеме, нема да дознеме, нели?
Можеби треба да најдеме нешто посоодветно за моето ниво на знаење.
-Кое ниво е тоа? -Па, не сум некој учител, но,
да почнеме од нулто ниво. Ниво нула.
Не постои такво ниво.
-Што велиш да започнам со ова? -Тоа?
Со тоа ги тренираме дечињата и ја потпираме вратата да стои отворена кога е жешко.
Но ако инсистираш.
Бесните петорица.
Многу сте поголеми од вашите играчки. Освен ти богомолке. Ти си иста големина.
Ајде панда. Покажи ни што знаеш.
-И тие ќе ме гледаат или да почекам да се вратат на работата? -Удри го.
Добро, но штотуку јадев, и храната се уште ми се вари.
Па моето кунг фу нема да биде добро како попосле.
Само удри го.
Добро.
Што е бе? Не знаеш ништо, затоа што јас знам се.
Ми ги закачаш другарите? Спреми се да го осетиш громот.
Имам бесни нозе, гледај ме.
Ајде, ѕвер сум. Ти не си видел мечкин стил.
Си видел само богомолка-стил.
Или мајмун-стил.
Или може да те напднам со змија-стил.
Абе ќе го мавнеш ли?
Добро, во ред.
Ајде пробај пак. Малку посилно.
Како е ова?
Боли.
Ова ќе биде полесно него што мислев.
Малку ми се повраќа.
Тврди се овие.
Леле мудата.
Како поминав?
Отсега ќе постои нулто ниво.
Не знам што си мислеше учителот Угвеј.
-Сиротиот тој ќе се убие себеси. -Тој е толку моќен!
Змејскиот воин падна од небото на огнена топка!
Кога тој се движи, земјата се тресе!
Учителот требаше барем да одбере некој што знае кунг фу.
-Или некој што може да си ги допре прстите на нозете. -Или барем да си ги види.
Добро.
Супер.
-Здраво. Станат си? -Сега сум.
Само сакав... Каков ден, а?
Ова кунг фу е тешка работа, нели? Те болат бицепсите?
Имав долг и доста разочарувачки ден, па,
можеби треба да продолжам со спиење.
-Да, секако. -Фала.
Само што сум голем обожавател.
Бевте неверојатни во битката кај плачливата река.
Надбројани бевте од илјадници но тоа не ве спречи.
Извини.
Види, тебе не ти е местото овде.
Знам, имаш право.
Само што, цел живот сонував за...
Не, мислев, не ти е местото овде, во собава. Ова е моја соба.
Сопственост на жеравот.
-Да, добро. Сакаш да спиеш. -Да.
Те држам буден, а утре треба да вежбаме.
Во ред. Супер си. Уште тоа да ти кажам. Чао.
Што велиш?
Не реков ништо.
ОК. Добра ноќ. Спиј убаво.
Ова беше некако незгодно.
Тигрица! Не мислев да те разбудам.
-Не припаѓаш овде. -Да, секако. Ова е твоја соба.
Мислев, не припаѓаш во палатата од жад.
Ти си брука за кунг фу и ако имаш некаква почит кон тоа кои сме ние
и тоа што го правиме, до сабајле ќе си отидеш.
Голем обожавател сум!
Гледам си го нашол светото дрво со праски од божествена мудрост.
Тоа е ова? Извини не знаев. Мислев дека е само обична праска.
Те разбирам. Сакаш да јадеш кога си вознемирен.
Вознемирен? Не сум вознемирен. Зошто би помислил така?
А зошто си вознемирен?
Веројтно бев најтромав денес од сите во историјата на кунг фу.
-И во историјата на Кина. И во историјата на тромавост. -Веројатно.
-А петорицата, само да ги видеше. Тотално ме мразат. -Тотално.
Како ќе успее Шифу да ме претвори мене во змејскиот воин?
Јас не сум како петорицата. Немам канџи, ни крила, ни отров.
Дури и богомолката ги има оние „нешта“.
Можеби треба да се откажам и да продолжам да правам фиде.
Да се откажеш, да не се откажеш.
Фиде, не фиде.
Премногу си загрижен со тоа што било и тоа што ќе биде.
Постои поговорка:
Вчера е минато,
утре е мистерија,
но денес е подарок.
Затоа се нарекува презент (подарок).
-Не! -Што се случува?
На борени позиции!
Пукајте со стрелите!
Пукај!
Тај Ланг е слободен! Мора да му кажам на Шифу.
-Не одиш никаде! А исто и тој! -Пушти ме!
Дигни го лифтот!
Чекај, спушти го!
-Доаѓа наваму. -Нема да стигне далеку. Стрелци!
Мртви сме. Многу, многу мртви.
Се уште не сме. Сега!
-Може сега да бегаме? -Да.
Мило ми е што те прати Шифу.
Мислев дека ме заборавиле.
Одлетај таму и кажи им дека
вистинскиот змејски воин ќе се врати дома.
Добро утро учителе.
Панда!
Разбуди се!
Се откажал.
Што ќе правиме сега учителе? Штом ја нема пандата, кој ќе биде змејскиот воин?
Можеме само да продолжиме со тренигот и да веруваме дека со време,
вистинскиот змејски воин ќе биде откриен.
Што правиш овде?!
Добро утро, учителе. Мислев да се загреам малку.
-Си се заглавил. -Заглавен? Не, не сум заглавен.
Ова ми е финта... Да, се заглавив.
-Помогни му. -Оф леле.
Ајде на три. Еден, два...
-Фала. -Не спомнувај.
-Навистина фала многу. -Никогаш.
Мислеше дека можеш да научиш целосна шпага за една вечер?
Потреби се години за да се развие еластичноста.
И уште повеќе години за да се примени во борба.
Спушти го тоа!
Единствените сувенири што ги собираме овде се крвави тупаници и скршени коски.
Да! Одлично!
Да започнеме.
-Спремен си? -Роден сум спремен.
Извини братко, мислев рече дека си спремен.
Ова беше страшно! Ајде пак!
Не бев строг кон тебе, панда. Но доста беше.
-Следен противник ќе ти бидам јас. -Ајде! Да почнеме!
Истапи напред.
Патот до победа значи да ја најдеш слабоста на противникот,
и да го натераш да страда. -Да!
Да ја употребиш неговата сила против него,
се додека не падне,
или додека се откаже. -Но вистинскиот воин не се откажува.
Не се грижи, учителе, нема да се откажам никогаш!
Ако е паметен нема да се качи по скалите.
-Но ќе се качи. -Нема да се откаже, нели?
Нема да престане да паѓа по скаливе, тоа е сигурно.
Нели рече дека со акупунктура ќе се чувствувам подобро?
Верувај ми. Само тешко е да ги најдам нервните точки под...
-Под мрснотијата? -Ќе кажев „крзното“.
-Сигурно. -Кој сум јас да му судам на воин за неговата големина? Погледни ме.
Овде сум.
-Можеби треба пак да видиш според сликава. -А, добро.
Доста е, доста.
Знам дека учителот Шифу сака да ме мотивира,
но, тој е толку строг што понекогаш мислам дека сака да ме избрка.
Знам дека можеби изгледа бездушно,
но тој не бил таков одсекогаш.
Според легендата
некогаш порано учителот Шифу знаел да се насмее.
-Нема шанси. -Има.
-Но тоа било пред... -Пред што?
Пред Тај Ланг.
Не смееме да зборуваме за него.
Ако мисли да остане овде, треба да знае.
Друштво, знам за Тај Ланг.
Тој бил ученик. Првиот што ги изучил илјадниците орнаменти на кунг фу.
И потоа станал лош и сега е во затвор.
Не бил само обичен ученик.
Шифу го нашол кога бил младенче.
И го одледал како свој син.
Кога тој покажал дека има талент за кунг фу
Шифу го тренирал.
Тој верувал во него и му кажал дека му е судено да биде величен.
Никогаш не му било доволно на Тај Ланг.
Тој го сакал змејскиот орнамент.
Но Угвеј видел мрачност во неговото срце и одбил да му го даде.
Збеснат, Тај Ланг ја уништувал долината.
Се обидел да го земе насилно орнаментот.
Шифу морал да го уништи тоа што го создал.
Но како би го сторил тоа?
Шифу го сакал Тај Ланг повеќе од кого било претходно.
Или оттогаш.
Сега, тој има шанса да ги исправи работите.
Да го тренира вистинскиот змејски воин.
А заглавен е со тебе.
Една голема, дебела панда, која мисли дека тоа е шега.
Е доста беше!
Чекај! Моја грешка! Несакајќи му го погодив нервот за лицето.
И можеби му го запрев срцето.
Внатрешен мир.
Внатрешен...
Внатрешен мир.
Тој некој што мавта надвор, мисли ли да се стиши?!
Внатрешен...
Зенг, одлично.
Би ми користеле некои добри вести моментално.
Учителу! Учителу!
Имам... Многу лоши вести носам.
Шифу, постојат само вести. Не постојат добри или лоши вести.
Учителу, вашата визија! Вистинита беше.
Тај Ланг избегал од затворот. Тргнат е наваму.
Тоа навистина се лоши вести,
ако ти не веруваш дека змејскиот воин може да го спречи.
Пандата?! Учителу, таа панда не е змејскиот воин.
Не требаше да биде овде! Тоа беше само случајност.
Не постојат случајности.
Да, знам, веќе го кажа тоа. Два пати.
Па, и тоа не беше случајност.
Три пати.
Стар пријателе,
пандата нема да ја исполни својата судбина, а ниту ти твојата,
се додека не ја пуштиш таа илузија за контролирање.
-Илузија? -Да. Погледни го дрвово, Шифу.
Не можам да го натерам да цути кога јас сакам,
ниту пак да носи овошје пред да му дојде времето.
Но има работи кои можеме да ги контролираме.
Можам да контролирам кога да падне овошјето.
И можам да контролирам
каде да се посади семето.
Тоа не е илузија, учителу.
Да. Но без разлика што ќе направиш,
тоа семе ќе израсне во праска.
Можеби ќе сакаш јаболко или портокал, но ќе добиеш праска.
Но праска не може да го победи Тај Ланг!
Можеби може.
Ако имаш волја да ја водиш.
Да ја негуваш.
-И да веруваш во неа. -Но како? Како?
Ми треба твоја помош, учителу.
Не, само треба да веруваш.
Вети ми, Шифу.
Вети ми дека ќе веруваш.
Ќе се обидам.
Добро.
Моето време дојде.
Мораш да го продолжиш твојот пат без мене.
Што...? Чекај!
Учителу!
Не смееш да ме оставиш!
Мораш да веруваш.
Учителу!
И јас си викам: „Добро, можеби си волк,
можеби си најстрашниот бандит во провинцијата Хаџин,
но даваш беден бакшиш.“ -Навистина?
Како се извлече жив од таму?
Мислам, не го кажав баш тоа,
но си го мислев,
во паметот.
Да можеше да ми ги прочита мислите, ќе си викаше: „Што?“
Нарачка! Се надевам ќе ви се допадне.
-Ова е одлично! -Не, не.
Треба да ја пробате супава од татко ми. Тој барем ја знае тајната состојка.
Што зборуваш? Ова е супер.
-Ти си навистина добар готвач. -Барем да имав поголема уста.
Тигрица, мораш да го пробаш ова.
Велат дека змејскиот воин може да преживее со месеци хранејќи се
само од росата на лисјата од гинко растение и енергијата на универзумот.
Изгледа моето тело се уште не знае дека е змејскиот воин.
Ќе ми треба многу повеќе од роса и универзумски сок.
-Што? -А ништо, учителу Шифу.
„Нема да бидеш змејскиот воин ако не ослабиш 250 кила и не си ги миеш забите!“
„Што е таа врева што ја правиш? Смеење? Не сум чул за тоа!“
„Работи напорно панда и можеби некој ден
ќе имаш уши како моите.“
Добро ти е ова.
Уши, не ви е смешно? Мислев дека се смешни.
-Шифу е. -Нормално дека е Шифу. Кого мислиш дека имитирам?
Учителу Шифу!
Мислите дека е смешно?
-Тај Ланг избегал од затвор, а вие се однесувате како деца! -Што?
Ќе дојде по змејскиот орнамент, а ти си единствениот кој може да го спречи!
А јас овде велам дека си немал смисла за хумор.
Ќе престанам...
Сериозен си? И јас треба да...?
Угвеј ќе го спречи! Го спречил претходно, ќе може пак.
Угвеј не може!
Повеќе нема да може.
Единствена надеж ни е змејскиот воин.
-Пандата!? -Да, пандата!
Учителе, дозволи ни да го спречиме Тај Ланг, за тоа не тренираше!
Не! Не е ваша судбина да го победите Тај Ланг.
Негова е!
Каде отиде?
Не може да си одиш! Вистинскиот воин никогаш не се откажува.
Е, гледај ме.
Абе ајде. Како ќе го победам Тај Ланг?
Ни тебе не можам да те претркам по скаливе.
Ќе го победиш, бидејќи ти си змејскиот воин!
Но ти не веруваш дека сум, и никогаш не си верувал.
Уште од почетокот се обидуваше да ме избркаш.
Да, се обидував!
Но сега барам да веруваш во својот учител, како јас што верувам во мојот.
Ти не си ми учител и јас не сум змејскиот воин.
Тогаш зошто не се откажа?! Знаеше дека те бркам, а сепак остана.
Да, останав, бидејќи секој пак кога ќе ме удреше со цигла по глава,
или кога ќе ми речеше дека смрдам, тоа болеше.
Но никогаш нема да боли повеќе од тоа јас да бидам тој што сум,
секој ден од животот.
Останав бидејќи мислев дека ако некој може да ме смени,
за да не бидам тој што сум,
тој некој беше ти. Најдобриот кунг фу учител во цела Кина!
Но јас можам да те сменам!
Можам да те претворам во змејскиот воин, и ќе те претворам!
Абе ајде. Тај Ланг е веќе тргнат наваму.
Дури и да му требаат 100 години да дојде,
како ќе успееш ти да го промениш „ова“ во змејскиот воин, а?
Како?
-Како? -Не знам!
Не знам.
Така и си мислев.
За ова ме тренираше.
Тигрица!
Не се обидувајте да ме спречите.
Не сакаме да те спречиме.
-Што? -Ќе дојдеме со тебе.
Што? Јадам кога сум вознемирен.
Нема потреба да објаснуваш. Мислев дека е мајмунот.
Тој ги крие своите колачиња со лешници на најгорната полица.
Не му кажувај на мајмунот.
-Погледни се. -Да, знам, одвратен сум.
Не, мислев, како се качи горе?
Не знам, изгледа...
Не знам. Само си земав колаче.
А сепак си качен 3 метри од земја.
И си направил совршена шпага.
Ова? Ова е само
случајност.
Не постојат случајности.
Дојди со мене.
Знам дека сакаш да бидеш мистичен и кунг фујски,
но, можеш барем да ми кажеш каде одиме?
Ме влечкаше,
дури до овде,
за едно бањање?
Панда,
ние не си ги миеме мишките во базенот на светите солзи.
Базенот на...?
Овде Угвеј ги разоткри мистериите на хармонијата и фокусот.
Ова е родното место на кунг фу.
-Сакаш ли да научиш кунг фу? -Да!
Тогаш јас сум твојот учител!
Добро!
Не плачи.
Добро.
Кога си фокусиран на кунг фу,
кога си сконцентриран,
дрво си.
Но можеби јас сум крив за тоа.
Не можам да те тренирам како што ги тренирав петорицата.
Сега сваќам дека до тебе можам да допрам,
преку овие.
Супер, многу сум гладен.
Добро. Кога ќе завршиш со тренингот ќе може да јадеш.
Да почнеме.
-Повели, панда. -Само така?
Нема склекови? Нема трчање 16 километри?
Се обрвзав да те тренирам и сега си истрениран.
Слободно може да јадеш.
Уживај.
Еј!
Реков дека може да јадеш. Земи си кнедла.
Еј!
Може да јадеш.
-Можам ли?! -Можеш ли?!
Не сум гладен.
Учителу.
Пресечи го!
Каде е змејскиот воин?
Како знаеш дека не гледаш сега во неа?
Мислиш дека сум будала?
Знам дека не си змејскиот воин. Никој од вас не е!
Слушнав дека паднал од небото на огнена топка.
Дека таков воин досега светот не видел.
-Поу? -Значи така се вика. Поу.
Конечно, вреден противник!
Нашата борба ќе биде легендарна!
Го држиме ова! Помогни и!
Мајмун!
Оди!
Што си мислев?!
Богомолке!
Сега!
Шифу добро ве научил.
Но не ве научил на се.
Добар беше, панда.
Добар? Само добар?
Бев ѕвер!
Обележјето на вистинскиот херој е понизноста.
Но, да. Ти беше
ѕвер.
Друштво?! Мртви се!
Не се, дишат. Спијат ли? Очите им се отворени.
-Бевме немоќни против неговиот нервен напад. -Станал посилен.
Кој? Тај Ланг, посилен?
Многу е брз!
Извини, Поу.
Мислев дека можеме да го спречиме.
-Можел да ве убие. -Тогаш, зошто не не уби?
За да се вратите и да ни донесете страв. Но тоа нема да успее.
Би можело да успее. Мислам, малку.
-Јас сум доста исплашен. -Можеш да го победиш, панда!
Се шегуваш? Ни они не можат.
Они се 5 воини, а јас сум само јас.
Но ти ќе имаш едно нешто што никој го нема.
Навистина веруваш дека сум подготвен?
Подготвен си, Поу.
Погледни го змејскиот орнамент.
Сега е твој.
Чекај. Што ќе биде кога ќе го прочитам?
Никој не знае, но легендата вели дека ќе можеш да слушнеш и пеперутка во лет.
Навистина? Супер.
Да, и ќе можеш да видиш светлина во најдлабоките пештери.
Ќе го чувствуваш движењето на универзумот околу тебе.
Ќе можам да боксувам преку ѕидови?
Или да направам четворојно салто наназад?
-Ќе можам? -Фокусирај се.
-А, да.
Прочитај го, Поу, и исполни ја судбината.
Прочитај го и постани змејскиот воин.
Невозможно е да се отвори.
Ајде срце, ајде.
Фала.
Веројатно ти го разлабавив.
Добро, почнувам.
-Празно е. -Што?!
-Погледни. -Не, забрането ми е...
Празно. Не...
Не разбирам.
Добро, значи,
Угвеј сепак бил само блесава желка.
Не, Угвеј беше најмудар од сите нас.
Абе ајде. Соочи се, тој ме одбра случајно.
Се разбира дека не сум змејскиот воин. Кого зафркавам?
Но кој ќе го спречи Тај Ланг?
-Тој ќе уништи се, и секого. -Не.
Евакуирајте ја долината. Мора да ги заштитите селаните од неговиот бес.
-Но што со вас, учителе? -Јас ќе се борам со него.
-Што? -Можам да го задржам доволно долго за сите да избегаат.
Но Шифу, тој ќе те убие.
Тогаш конечно ќе платам за својата грешка.
Слушајте ме сите.
Време е да го продолжите својот пат без мене.
Многу сум горд што ви бев учител.
Мораме безбедно да ги однесеме.
Дојди мало, да ја најдеме мајка ти.
Змија, собери ги фармерите од југот. Богомолка, ти од северот.
Жерав, осветли го патот.
Погледни, еве го змејскиот воин.
Здраво тато.
Поу!
Мило ми е што се врати, сине.
-Мило ми е што се вратив. -Ајде да одиме, Поу.
За нашата наредна продавница, да се соочиме,
идното фиде ќе го правиме со ситно исечкан зеленчук.
Нема повеќе со резанки.
И си мислев можеби овој пат ќе имаме кујна
во која ќе можеш исправено да застанеш.
Ти се допаѓа тоа?
Поу, жал ми што не се средија работите.
Едноставно не било судено така.
Заборави на се друго.
Твојата судбина се уште те чека.
Ние сме народ за фиде. Чорбата ни тече длабоко низ вените.
Не знам, тато.
Искрено, некогаш ми е тешко да поверувам дека сум ти син.
Поу,
мислам дека е време да ти кажам нешто што требаше да ти го кажам
многу одамна.
Добро.
Тајната состојка на мојата „супа со тајна состојка“.
Дојди. Тајната состојка е:
ништо.
Добро ме слушна. Ништо!
Нема тајна состојка.
Чекај, значи тоа е само обична супа со фиде?
Не додаваш некаков посебен сос или слично?
Нема потреба. За нешто да биде посебно треба само да веруваш дека е посебно.
Нема тајна состојка.
Се вратив дома, учителу.
Ова веќе не е твој дом и јас не сум твој учител.
Да имаш нов миленик.
Па, кај е тој Поу?
Да не го исплашив?
Оваа борба е помеѓу тебе и мене.
Значи така ќе биде.
Така мора да биде.
Скапував 20 години во затвор поради твојата слабост!
Да го слушаш својот учител не е слабост!
Ти знаеше дека јас бев змејскиот воин.
Отсекогаш знаеше.
Но кога Угвеј кажа поинаку, што направи ти?
Што направи?!
Ништо!
Не ти беше судено да бидеш змејскиот воин! Тоа не беше моја вина!
Не било твоја вина?! Кој ми ја полнеше главата со соништа?
Кој ме тренираше дур не ми се скршат коските?!
Кој ми ја одзеде судбината?!
Тоа никогаш не било моја одлука!
Сега е твоја.
Дај ми го орнаментот!
Попрво би умрел.
Се што правев, го правев за да бидеш горд!
Кажи ми колку си горд, Шифу!
Кажи ми!
Отсекогаш сум бил горд на тебе.
Уште од првиот момент сум се гордеел.
Мојата гордост беше таа што ме заслепи.
Те сакав премногу за да видам во што се претвораш.
Во што те претворав јас.
Жал ми е.
Не го сакам твоето извинување.
Го сакам орнаментот.
Што?
Каде е?!
Змејскиот воин досега го однел орнаментот преку пола Кина.
Никогаш нема да го видиш орнаментот, Тај Ланг.
Никогаш.
Скали.
Кој си ти?
Батка, јас сум змејскиот воин.
Ти?
Овој? Ова е панда.
Ти си панда. Што ќе ми направиш, буцо? Ќе ме наседнеш?
Не ме искушувај.
Не. Ќе го искористам ова.
Го сакаш? Дојди земи го.
Конечно!
Орнаментот е мој!
Молња сум!
Орнаментот му дал моќ!
Не!
Конечно! Да.
Моќта на змејскиот орнамент е моја!
Нема ништо!
Во ред е. И јас не сватив од првин.
Што?
Нема тајна состојка.
Тоа си само ти.
Престани.
Ќе се помочам.
Немој.
Немој бе.
Ти не можеш да ме победиш мене.
Ти...
Ти си само голема,
дебела
панда!
Не сум голема дебела панда.
Јас сум ѕверска дебела панда.
-Потфатот на Вуши за прст! -Значи го знаеш овој потфат?
Блефираш. Шифу не те научил на тоа.
Не.
Сам го сфатив. Скадуш!
Погледни.
Змејскиот воин.
Тоа е мојот син! Тој голем, сакан кунг фу воин е мојот син!
Да!
Фала тато.
Здраво друштво.
Учителе.
Учител?
Учителот Шифу!
Учителу!
Шифу, добро ли си?
Поу, ти си жив.
Или двајцата сме мртви.
Не, учителе, не умрев. Го победив Тај Ланг.
Навистина?
Баш како што претскажа Угвеј.
Ти навистина си змејскиот воин.
Ти донесе мир во долинава.
И на мене ми донесе мир.
Фала ти.
Фала ти, Поу.
Фала ти...
Не! Учителе! Не умирај Шифу, те молам!
Не умирам бе идиот!
Ова де, змејски воину...
Само сум во мир. Конечно.
Значи, да престанам да зборам?
Ако можеш.
Сакаш да земеме нешто за јадење?
Да.
Превод: Јове и Злате jovo_aleksoski@yahoo.com
Сите знаат кунг фу
Умот ти станува брз како молња
Иако иднината е малку страшна
Ти ја пишуваш книгата за твојот живот
Сите знаат кунг фу
Умот ти станува брз како молња
Иако иднината е малку страшна
Ти ја пишуваш книгата за твојот живот
Ти си природно надарен
Зошто е тешко да согледаш?
Можеби е затоа што постојано гледаш во мене
Патувањето е многу поосамено Отколку што ние знаеме
Но некогаш мора сам да бидеш свој херој
Сите знаат кунг фу
Умот ти станува брз како молња
Иако иднината е малку страшна
Ти ја пишуваш книгата за твојот живот
Ти си груб дијамант Совршена топка од глина
Можеш да бидеш уметничко дело Ако си упорен до крај
Што би те натерало да се скршиш Знам дека можеш да се свиткаш
Не само што мораш да се бориш Туку мораш и да победиш
Сите знаат кунг фу
Умот ти станува брз како молња
Иако иднината е малку страшна
Ти ја пишуваш книгата за твојот живот
Ти си груб дијамант Совршена топка од глина
Можеш да бидеш уметничко дело Ако си упорен до крај
Што би те натерало да се скршиш Знам дека можеш да се свиткаш
Не само што мораш да се бориш Туку мораш и да победиш
Сите знаат кунг фу
Умот ти станува брз како молња
Иако иднината е малку страшна
Ти ја пишуваш книгата за твојот живот